Święto Środka Jesieni (Festiwal Księżyca)

Od 13 do 15 września 2019 roku w Chinach obchodzono jedno z największych świąt roku - Święto Środka Jesieni. Jest to święto państwowe z oficjalnymi dniami wolnymi od pracy i dla Chińczyków jest tak ważne jak Nowy Rok. Ponadto, to święto jest szeroko obchodzone również w sąsiednich krajach azjatyckich - w Singapurze, Malezji, na Filipinach, a w takich krajach jak Korea Południowa, Japonia i Wietnam, święto to nabrało swojego własnego koloru narodowego i swoich specyficznych cech.

Chińczycy są bardzo pracowitym narodem. Ale nie zapominają też o odpoczynku. Tradycyjne chińskie święta to najważniejsza część kultury Państwa Środka, która kształtowała się przez wiele wieków. Chińskie święta to najjaśniejsze, najbardziej rozbudowane wydarzenia o niewiarygodnym pięknie i widowiskowości. Do głównych świąt roku przygotowują się długo i obchodzą je z rozmachem. Jeśli masz okazję uczestniczyć w jednym z tych świąt - będzie to jedno z najjaśniejszych wspomnień z całej twojej historii podróży.

Święto Środka Jesieni Zhongqiu Jie (chiń. 中秋节, pinyin Zhōngqiū jié) obchodzone jest 15 dnia 8 miesiąca księżycowego, w dniu równonocy jesiennej i pełni księżyca. To święto symbolizuje również środek cyklu rocznego. Jego historia jest bardzo długa - zaczęto go obchodzić ponad 3000 lat temu. W starożytnych czasach sens tego święta był bardzo prosty - po zebraniu plonów zebrać całą rodzinę przy obficie zastawionym stole i podziękować naturze za obfite plony zebrane podczas lata. To starożytne chińskie święto symbolizuje wieczne wartości, które są ważne dla każdej rodziny. I do dziś w ten dzień ludzie starają się zjednoczyć z rodziną, niezależnie od tego, jak daleko są od siebie z woli losu. Takie tradycje wzmacniają rodziny, relacje stają się bardziej serdeczne i bliskie, a dom staje się najlepszym miejscem na ziemi, gdzie czeka na wszystkich ciepło, miłość, wsparcie, spokój i pewność jutra.

Święto Środka Jesieni nazywane jest również Festiwalem Księżyca. Pełna, jasna, okrągła Księżyc (uważa się, że w ten dzień jest najjaśniejsza i najpełniejsza w roku) symbolizuje w Państwie Środka wszystko, co najlepsze, czyste, dobre i cenne - dobrobyt, szczęście, obfitość, płodność, dostatek, zjednoczenie rodziny, harmonię i radość. Całą noc Chińczycy podziwiają księżyc, spacerują, bawią się, podsumowują, planują, składają życzenia krewnym, przyjaciołom, znajomym, dają sobie nawzajem prezenty. W te dni zwykło się mówić tylko o dobrym. Wspaniałe nastroje i specjalną atmosferę zapewniają również świąteczne lampiony, które wiszą wszędzie - na drzewach, wzdłuż dróg, na budynkach, na domach. W wielu chińskich prowincjach odbywają się wspaniałe pokazy lampionów. Ponadto, w nocne niebo i po powierzchni rzek wypuszczane są zapalone lampiony. W niektórych miastach odbywają się spektakularne "tańce smoków" - takie tańce można zobaczyć nie tylko podczas Festiwalu Księżyca, ale także podczas innych ważnych chińskich świąt.

Zbiórka przy dużym okrągłym stole rodzinie w tym święcie nazywa się "ucztą zjednoczenia". Przy tym stole zbierają się kilka pokoleń krewnych. Stół jest obficie i hojnie zastawiony. Najróżniejsze świąteczne potrawy zdobią jedno z głównych świąt roku. Do środka jesieni dojrzewają plony z taro, dyni, korzeni lotosu - z nich przygotowuje się wszelkiego rodzaju potrawy i przekąski. Bardzo lubiane na świątecznym stole są owoce morza - homary, kraby, krewetki. Uważa się, że kraby w tym okresie mają największą wartość odżywczą niż w innych porach roku - ich mięso zawiera w tym czasie największą ilość białka. Popularne są ślimaki rzeczne, przygotowane na różne sposoby. Z owoców najczęściej można spotkać w te dni pomelo, które swoim wyglądem bardzo przypomina okrągły księżyc, symbol święta. Niektórzy suszą skórkę owoców pomelo, aby potem zrobić z niej lampiony. A ludzie, którzy szczególnie szanują starożytne tradycje, koniecznie przygotowują na Festiwal Księżyca kilka butelek wina z kwiatami osmantusa - zwyczaj picia takiego wina na to święto ma już ponad dwa tysiące lat.

Głównym kulinarnym symbolem Święta Środka Jesieni są księżycowe pierniki Yuebing (chiń. 月餅, pinyin Yuèbǐng). Przyjęło się, że daje się je krewnym i przyjaciołom jako życzenie dobrobytu i szczęścia. Ponadto, księżycowe pierniki mogą służyć jako prezent statusowy - jeśli koszt jednego piernika zaczyna się od dziesięciu juanów, to cena za ten przysmak w zadziwiająco pięknym świątecznym opakowaniu może wynosić kilkaset juanów. Księżycowe pierniki zaczynają się sprzedawać w Państwie Środka na długo przed rozpoczęciem świętowania. Są to piękne ciasteczka małych rozmiarów z różnymi nadzieniami.wewnątrz. Powierzchnia księżycowych pierników jest prawie zawsze ozdobiona wytłoczonymi hieroglifami z dobrymi życzeniami lub różnymi scenkami z świątecznych legend i opowieści. Ta tradycja sięga czasów dynastii Ming. Kształt księżycowych pierników jest najczęściej okrągły (symbol pełni księżyca) lub kwadratowy z zaokrąglonymi rogami. Skorupka ciasta na małych piernikach (6-10 cm średnicy) jest zwykle bardzo cienka, dosłownie 2-3 mm, reszta piernika jest wypełniona nadzieniem.

W Chinach można spotkać wiele rodzajów nadzień dla księżycowych pierników! I słodkie wersje - to zdecydowanie nie najpopularniejsze. Największe prawdopodobieństwo, że natkniesz się na piernik z solonym nadzieniem, a składniki mogą być najróżniejsze - puree z korzenia taro (lub lotosu, lub wodnych kasztanów, lub batatów), różne kombinacje warzyw, owoców, przypraw, marynowanych warzyw i solonek, ryżu, mięsa, różnych past, przypraw, przypraw. W każdym rodzaju nadzienia dla księżycowych pierników odzwierciedlają się kulinarne preferencje różnych lokalnych kuchni. Spośród słodkich nadzień najpopularniejsze są tradycyjne nadzienia z słodkiej czerwonej pasty z fasoli Hongdou Sha (chiń. 红豆沙, pinyin Hóngdòu shā), pasty z nasion lotosu, pasty z czarnego sezamu i orzechów, chińskie słodkie daktyle unabi w syropie miodowym. Nowoczesne zachodnie trendy kulinarne, a także silna konkurencja na rynku produkcji księżycowych pierników, wprowadziły różnorodność do przepisów na nadzienia dla pierników Yuebin, a teraz można spotkać pierniki przemysłowe z czekoladową pastą, kawowo-śmietankowymi nadzieniami, słodkimi owocowymi puree, puree ziemniaczanym z bekonem, z mięsem i serem i wiele innych. Na każdy gust. Skorupka ciasta dla księżycowych pierników może być również różna - miękka, lub warstwowa, lub z chrupiącego ciasta masłowego, itp. Skład ciasta różni się w zależności od lokalnych tradycji kulinarnej i preferencji.

Bardzo ciekawa jest starożytna tradycja wkładania do nadzienia dla księżycowego piernika całego solonego żółtka kaczego (a nawet kilka - w większych piernikach). Jego obecność daje niezwykłe dla nas, ale typowe dla mieszkańców Chin połączenie słonych i słodkich smaków (najczęściej żółtko dodaje się do pierników ze słodkimi nadzieniami). Ale znacznie większe znaczenie ma nie smak, ale estetyka i znaczenie tej tradycji, symbolika - chodzi o to, że jeśli przekroisz piernik na pół, żółtko wygląda jak okrągły księżyc.

Z Świętem Środka Jesieni wiąże się wiele legend i starożytnych opowieści, przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Wiele z tych opowieści wyjaśnia pochodzenie tego święta. W Chinach najbardziej rozpowszechniona jest legenda o dziewczynie Chang E, smutna romantyczna historia o tym, jak ziemskiej dziewczynie musiało stać się niebiańskim bóstwem, jednocześnie rozstając się z ukochanym. Legenda opowiada, że w dawnych czasach na ziemi panowało od razu dziesięć słońc, a prostemu ludowi było bardzo trudno z taką ilością świateł. Odważny chłopak o imieniu Hou Yi zaoferował się, aby zniszczyć przeszkadzające słońca i trafił w dziewięć z nich z łuku. Na niebie pozostało tylko jedno słońce, które dawało ziemi miękkie światło i przyjemne ciepło. Czyn młodzieńca podniósł go w oczach ludzi, a wielu zaczęło mu się kłaniać. Jakiś czas później Hou Yi ożenił się z dziewczyną Chang E. Pewnego dnia, wyjeżdżając na polowanie, powierzył jej bardzo cenny przedmiot, dar cesarzowej nieba Wang Mu, - cudowny eliksir, dający wieczne życie bóstwu w Królestwie Nieba. W nieobecność męża Chang E została zaatakowana przez przestępcę, którego celem było odebranie eliksiru, a dziewczyna nie miała innego wyjścia, jak go wypić. Ale stając się bóstwem, dziewczyna nie mogła dotrzeć do niebiańskiego królestwa - silna miłość do męża przeszkodziła jej. Została na Księżycu - najbliższym niebiańskim ciele, które towarzyszy ziemi od niepamiętnych czasów. Kiedy jej mąż dowiedział się o tym, wpadł w straszne rozpacz z powodu utraty ukochanej. Wędrując nocą w cierpieniu za swoją żoną, spojrzał na księżyc i wymówił imię Chang E, a w tym samym momencie zobaczył, jak księżyc jasno błysnął, a w tym błysku wydawało mu się, że widzi sylwetkę swojej ukochanej. Od tego czasu Hou Yi zaczął składać ofiary księżycowemu bóstwu - przysmaki i smakołyki, które kochała Chang E. Ludzie, gorąco współczujący młodzieńcowi zniszczonemu smutkiem, dołączyli do niego w jego ofiarach, co doprowadziło do powstania tradycji, która stała się jednym z fundamentów Festiwalu Księżyca. Wiele wieków minęło od tamtej pory, wiele pokoleń się zmieniło, ale do dziś księżycowa bogini Chang E daje światło ludziom na ziemi, towarzysząc im zarówno w najtrudniejszych, jak i najszczęśliwszych czasach.