"2 sztuki anyżu gwiazdkowego" - gdybym nie znał angielskiego i nie widział zdjęć - nigdy bym nie zgadł, że to jest anyż gwiaździsty (star anise po angielsku). Trzeba dokładniej tłumaczyć przepisy.

Przepraszam, ale nie zgadzam się ) Nie można odróżnić anyżu od badijanu na zdjęciu ) Anyż zwyczajny lub Bedreniec anyżowy, który nazywany jest również słodkim kminem, należy do rodziny Apiaceae i jest jednoroczną rośliną zielną. Badijan, czyli Illicium, który nazywany jest również gwiaździstym, wietnamskim, syberyjskim, okrętowym anyżem, należy do rodziny Schisandraceae i jest wiecznie zielonym drzewem lub krzewem. Pochodzenie anyżu zwyczajnego jest nieznane, ale jest uprawiany dzisiaj w Europie, Azji, Afryce, w niektórych regionach Polski - w województwie dolnośląskim, świętokrzyskim, lubelskim, a także w województwie pomorskim. Pochodzenie badijanu to wschodnia i południowo-wschodnia Azja, rośnie w Chinach, Wietnamie, Kambodży. Dlaczego więc tak różne rośliny otrzymały te same nazwy? Powodem jest pewne podobieństwo smaku i aromatu, wynikające z pewnej wspólności składu chemicznego roślin.

Nie jest jasne, w jakiej formie używać skórki - startej, drobno pokrojonej? To samo dotyczy chili i imbiru.

A ogólnie rzecz biorąc, co myślą profesjonaliści - czy warto używać woka do duszenia, jeśli jest kocioł (w którym również można przeprowadzić początkowe smażenie)? Jest też ceramiczny wok, stworzony specjalnie do duszenia. Gdzie będzie lepiej?

Duszenie w kotle wydaje się być lepsze.

Dwie gwiazdki anyżu na tę ilość produktów "zabiją" wszystkie inne smaki i aromaty w daniu.