Tradycyjne japońskie słodycze

Japonia to bardzo niezwykły kraj. Chociaż Japończycy również lubią słodkości, ich stosunek do deserów w Kraju Wschodzącego Słońca jest zupełnie inny niż nasz. Tradycje przygotowywania narodowych japońskich słodkości kształtowały się przez wieki, a Japonia bardzo dba o zachowanie tradycji. Przygotowywanie japońskich słodkości jest uważane za sztukę, a często można zobaczyć tak wspaniałe kulinarnie arcydzieła, że szkoda je zjeść. Słodkości powinny przede wszystkim być piękne, cieszyć oko, estetycznie atrakcyjne. A smak to drugorzędna kwestia. Ponadto, Japończycy są przyzwyczajeni do tego, że w ich deserach jest bardzo mało cukru - dla Europejczyka japońskie słodkości mogą wydawać się niewystarczająco słodkie. Ale to tylko na pierwszy rzut oka - później przychodzi akceptacja takich smaków i pojawia się poczucie, że tak powinno być. Japończycy prawie nie używają takich składników jak czekolada, tłuste kremy, śmietana w przygotowaniu swoich narodowych słodkości. Mają swoje ulubione składniki, które (i ich kombinacje) bardzo różnią się od typowych europejskich. Opowiemy o nich więcej poniżej. Już opowiadaliśmy o słodkościach kuchni chińskiej i o tym, jakie są chińskie wyobrażenia o słodkościach i deserach . A teraz przyjrzymy się dokładniej tradycyjnym japońskim słodkościom - nie wszystkim (bo jest ich bardzo dużo), ale najbardziej popularnym i poszukiwanym.

Większość japońskich deserów należy do Wagashi (jap. 和菓子, co w tłumaczeniu oznacza "japońskie słodkości"). To właśnie o popularnych odmianach Wagashi będziemy mówić w tym artykule. Oprócz nich, istnieją również słodkie wypieki z ciasta drożdżowego, biszkoptowego i innych rodzajów ciasta, z nadzieniem i bez, a także słodkości, które trafiły do Japonii z Zachodu, bardzo polubione przez Japończyków i stały się popularne (na przykład lody śmietankowe czy mleczna czekolada, itp.).

MOTI

Jednym z najpopularniejszych rodzajów japońskich deserów są moti. Moti to małe okrągłe ciasteczka wykonane z najdelikatniejszego lekkiego ciasta na mące ryżowej. Ta mąka nadaje ciastu pewną lepkość, sprężystość, "gumowatość". Wewnątrz moti zwykle jest niewielka ilość najróżniejszych nadzień. Jako nadzienie najczęściej występuje słodka pasta z fasoli Anko (z fasoli Adzuki). Z tej pasty w kuchni japońskiej przygotowuje się wiele deserów, nie tylko moti. Jest to jednolita pasta o przyjemnym delikatnym nie nachalnym smaku i lekkim słodkawym posmaku. Idealnie komponuje się ze smakiem prawie bezsmakowego ciasta z mąki ryżowej. Oprócz słodkiej pasty z fasoli, jako nadzienia dla moti używane są słodka pasta z czarnego sezamu, pasta orzechowa, pasta z orzechów i wiórków kokosowych, pasta z orzechów i miękkiego brązowego cukru, a także galaretowate lepkie masy owocowe (na przykład z truskawek, mango, liczi, pomarańczy, winogron, marakui, brzoskwini, melona, banana itp.). Ciasto ryżowe na moti może być barwione naturalnymi barwnikami, aby ciasteczka były kolorowe i kontrastowały z kolorem nadzienia, a najpopularniejszym barwnikiem jest proszkowa zielona herbata Matcha. Poza tym, oprócz białego i jasnozielonego, często spotyka się moti o delikatnym różowym kolorze - to są najpopularniejsze kolory.

Ryżowe ciasteczka moti mają dość wiele odmian.

Daifukumoti - to moti z nadzieniem z słodkiej pasty z fasoli i kawałkami owoców. Samo słowo "daifuku" tłumaczy się jako "wielkie szczęście" (jap. 大福). Często są one dawane jako prezent. Bardzo efektownie wyglądają w przekroju daifukumoti z całą truskawką w środku, nazywają się one ichigo daifuku.

Varabimoti - to deser podobny do klasycznego moti, ale przygotowany nie z mąki ryżowej, ale z mąki z suszonych młodych pędów paproci varabi. Jeśli klasyczne moti są obtaczane (a raczej posypywane) w mące ryżowej, lub skrobi kukurydzianej, lub w cukrze pudrze, to dla varabimoti jako posypki używa się prażonej mąki z soi lub proszkowej zielonej herbaty Matcha.

Dango - to deser z moti o dość ciekawym sposobie podawania. Najbardziej znane jest trzykolorowe Dango - to trzy ciasteczka moti zielone, białe i różowe, naciągnięte na bambusowy szpikulec i polane słodkim syropem. Podawane są na talerzu. Poza tym, istnieją różne rodzaje Dango - na przykład szaszłyki z ciasteczkami mogą być grillowane. Albo zamiast tego obtoczone w mące z soi. Albo na bambusowy patyczek naciągane są moti, które nie zawierają w środku nadzienia - takie moti smaruje się na wierzchu.słodką pastą z fasoli Anko. Dla dzieci Dango są robione z mochi, które są przygotowane w formie różnych zabawnych zwierzątek.

Lody Mochi - to już bardziej nowoczesny przysmak, wynalazek producentów słodyczy. Stało się mega popularne nie tylko w Japonii, ale także poza jej granicami. To kulki kremowego lodu, pokryte cienką warstwą ryżowego ciasta. Wyglądają jak ciasteczka mochi, tylko zamiast nadzienia - lody, a są trochę większe. Lody i otoczka z ryżowego ciasta zwykle kontrastują kolorami - jeśli lody są żółte (na przykład melonowe lub mango), ciasto będzie białe lub różowe. Jeśli lody są białe, ciasto może być niebieskie, różowe, fioletowe, zielone itp. Ten piękny deser to prawdziwe święto smaku i dodatkowo estetyczna przyjemność.

Warto również wspomnieć o bardzo ciekawych rodzajach mochi - to sakuramochi i kashiwamochi. W Japonii, wśród tradycyjnych świąt, które są obchodzone co roku, jest starożytny święto o tysiącletniej historii zwane "Dzień Dziewcząt" (3 marca). Jest obchodzone w jasnych kolorach i przygotowania do niego zaczynają się z wyprzedzeniem. Właśnie na to święto przygotowuje się sakuramochi - rodzaj mochi z różowego ryżowego ciasta z nadzieniem z słodkiej pasty z fasoli Anko, zawinięte w marynowany liść sakury. Natomiast kashiwamochi to przysmak na Dzień Chłopców (5 maja). Jest zawijane w solone liście dębu i robione z białego ryżowego ciasta. Nadzienie - ta sama pasta Anko.

W Japonii jest wiele rodzajów mochi - można o nich napisać całą książkę.

DORAYAKI

Dorayaki to proste i smaczne przysmak, przygotowane z dwóch cienkich placków z ciasta biszkoptowego (w kształcie i rozmiarze przypominające zwykłe placki, tylko płaskie i cienkie). Między tymi plackami jest nadzienie - znowu ulubiona przez Japończyków słodka pasta z fasoli Anko. Ten deser jest przygotowywany w Japonii już od wieków. Ostateczną formę i wygląd uzyskał ponad sto lat temu, w 1914 roku. A 4 kwietnia każdego roku Japończycy obchodzą Dzień Dorayaki.

YŌKAN

Ten galaretowaty deser przypomina marmoladę lub pastylę. Jest wykonywany w formie brykietów lub tabliczek i krojony na kawałki przed podaniem do stołu. Główne składniki - ta sama pyszna słodka pasta z fasoli Anko z czerwonych fasoli Adzuki (rzadziej - z białych fasoli) w połączeniu z żelującym składnikiem agar-agar z dodatkiem słodzika - cukru, miodu, maltozy lub miękkiego brązowego cukru. Yōkan, przygotowany z pasty z czerwonych fasoli, ma charakterystyczny ciemny kolor, brązowo-czerwony. Yōkan, przygotowany z pasty z białych fasoli, ma albo jasny półprzezroczysty kolor, albo jest barwiony proszkową zieloną herbatą Matcha, a wtedy deser będzie zielony. Ten przysmak dobrze się przechowuje, często jest zabierany na wizytę jako przysmak do herbaty i znak uwagi dla gospodarzy.

KAKIGORI

Ten deser to drobno posiekany lód, barwiony kolorowymi syropami owocowymi i polany skondensowanym mlekiem. Lód w tym przysmaku jest drobno posiekany w taki sposób, że przypomina puszysty śnieg. Je się go łyżką. Kakigori ma swoją historię od XI wieku - takimi deserami orzeźwiano się w upalne letnie dni arystokracji. Ten deser jest sprzedawany prawie wszędzie latem. Często, aby uczynić go bardziej atrakcyjnym dla kupujących, jest uzupełniany kolorowymi mini-ciasteczkami mochi, kawałkami owoców i słodką pastą z fasoli. Nawiasem mówiąc, desery z drobno posiekanego lodu są obecne w kuchni prawie każdego kraju Azji Południowo-Wschodniej, ale wszędzie są przygotowywane na swój sposób, od kraju do kraju smak, podanie i wygląd różnią się.

TAIYAKI

To tradycyjne japońskie ciasteczko w kształcie rybki. Jest robione z miękkiego (wafelowego) ciasta z nadzieniem ze słodkiej pasty z fasoli Anko, lub kremu, lub sera, lub czekoladowej pasty, lub z nadzieniem z batata (azjatyckiego warzywa, które jest również nazywane "słodkim ziemniakiem"). Są także nietradycyjne nadzienia - mięso-warzywne lub nawet z kiełbaskami. Ciasteczko Taiyaki jest znane w japońskiej kuchni od końca XIX wieku.

Taiyaki to odmiana ciasteczek Imagawayaki, różni się od niego tylko kształtem. Imagawayaki to okrągłe ciastka.

CUKRZYKOWE OWOCE I FASOLA

I przede wszystkim są to cukierkowe plasterki imbiru, pikantne i ostre, gotowane w syropie cukrowym, obtoczone w cukrze i wysuszone.To jest jedno z ulubionych przysmaków Japończyków, którzy preferują wyraziste, pikantne smaki z ostrym akcentem. Również bardzo popularne są fasolki Amanatto - to sojowe fasolki, gotowane w syropie cukrowym, suszone i pokryte panierką z cukru piaskowego. 

PAROWY CIASTO UIRO

Ten deser jest podobny do mochi - ciasto do niego jest przygotowywane z mąki ryżowej i cukru. Ciasto ma charakterystyczną elastyczność i sprężystość dzięki mące ryżowej. Ciasto z takiego ciasta gotuje się na parze w parowarze. Ciasto do Uiro jest barwione na różne kolory (różowe, zielone itp.). Ciasto ma delikatną, dyskretną słodycz. Do niego może być dodana słodka pasta z fasoli, zielona herbata w proszku Matcha, truskawki, azjatycki cytrus yuzu, kasztany i inne owoce i słodkie warzywa.

ŻELKI

Japońskie żelki, przygotowane na agarze, to osobny rodzaj sztuki kulinarnej. Są to tak piękne przysmaki, że nie można się nimi nacieszyć. Japońscy cukiernicy wymyślają coś niezwykłego. Na przykład, żelki w formie półprzezroczystego klocka z jaskrawymi rybkami w środku - imitacja akwarium. W porcji żelki "zastygają" słodycze w kształcie kwiatów, gałązek sakury. Są żelki w kształcie złotych rybek, z kawałkami pomarańczy i ananasów w środku. Przygotowują żelki w kształcie zwierząt, ptaków, postaci z anime. Bardzo piękne są obrazki wewnątrz klocka żelki, na najróżniejsze tematy.

STOSUNKOWO "MŁODE", ALE POPULARNE JAPONSKIE SŁODYCZE

Japończycy bardzo lubią cukierki, karmel, lizaki, guma do żucia, ciastka, pianki i marshmallow z nadzieniem, galaretki i inne słodycze produkowane fabrycznie. Przemysł spożywczy produkuje je w ogromnych ilościach i z różnorodnymi smakami, walcząc o konsumenta z wieloma konkurentami. Ta gałąź przemysłu spożywczego kwitnie, szybko się rozwija i stale zaskakuje klientów nowymi, interesującymi słodyczami. Jednym z najpopularniejszych przysmaków w Japonii są patyczki Poki. Pojawiły się ponad 50 lat temu i były preferowane głównie przez młodzież. Teraz ten przysmak jest znany i lubiany przez łasuchów we wszystkich krajach świata. Patyczki Poki to smaczne słodkie ciasteczka w formie cienkiej słomki, zanurzone w polewie. Dolna część patyczka nie jest pokryta polewą, więc można trzymać słomkę za nią, nie brudząc palców. Można spotkać polewę o najróżniejszych smakach! To i bananowa, i truskawkowa, i śmietankowa, i czekoladowa, i o smaku zielonej herbaty Matcha, i z kiwi, z borówką, z mango, z gorzką czekoladą, i wiele, wiele innych. Polewa jest czasami pokryta kolorowymi posypkami cukierniczymi, lub kawałkami ciastek, lub siekanymi orzechami. Patyczkami Poki dekorują torty, podają lody. Ta japońska słodycz jest nieodłącznym atrybutem każdego święta w Kraju Wschodzącego Słońca.