Deska do krojenia końcowa okrągła

Kupiłem 5 miesięcy temu. Nie używam zbyt często. Pojawiły się pęknięcia - czy to wysycha, czy to jest źle sklejone:-(

Przeczytaj tutaj: pielęgnacja krawędziowej deski do krojenia, rozwiązywanie problemów Zazwyczaj winny jest suchy powietrze... Drewno lubi pielęgnację. Miałem podobne problemy. Nie z taką, ale z podobną deską.

Generalnie, deskę trzeba smarować olejem mineralnym co miesiąc (jeśli go nie ma, to roślinnym) i raz w roku pokrywać specjalną mieszanką wosku i oleju mineralnego, wtedy nie będziesz miał problemów z deską!

Deska, którą mam, jest podobna (z klejonego drewna) i nie jest to moja pierwsza, więc wiem, jak ją najlepiej obrobić i mam z czym porównać. Można ją pokryć (raczej nasączyć) mieszanką wosku i oleju lnianego (ewentualnie mineralnego), ale lepiej najpierw podgrzać czysty olej w kąpieli wodnej kilka razy, ponieważ wosk, nawet z mieszanki, natychmiast twardnieje blisko powierzchni, a lepiej jest nasączyć go głębiej. Można się ograniczyć do oleju. Można również skorzystać z zimnej mieszanki: są gotowe "ekologiczne" opcje, na przykład angielskie "Renapur" lub niemieckie "Kreidezeit". Ale zawierają one terpentynę i inne naturalne dodatki do nasycenia: czysty olej, również w mieszance z woskiem, jest bardziej ekologiczny. Osobiście nie polecałbym olejek i innych mieszanek z sikkativami. Tę konkretną deskę lepiej jednak pokryć woskiem na końcu, ponieważ drewno, z którego jest wykonana (prawdopodobnie dąb, ponieważ według specyfikacji zawiera również jesion, który nie zachowuje się tak), ma tendencję do mechacenia się na powierzchni po namoczeniu, nawet po olejowaniu. Być może ten efekt zniknie w miarę polimeryzacji oleju, a obecnie powstający w ten sposób "meszek" usuwa się jednym ruchem papieru ściernego o gradacji 1000, ale warto go uwzględnić. Służąca nam w kuchni od około 10 lat kwadratowa deska z Ikei nie ma tego problemu. Być może dlatego, że jest z brzozy. Ogólnie rzecz biorąc, deska jest przyjemna, niezbyt ciężka (łatwo się przesuwa, myje) i niezbyt lekka (nie jeździ nawet po stosunkowo gładkiej powierzchni). Po nasączeniu jest również piękna: odkrywa się wewnętrzna struktura. Osobom, które jeszcze nie doceniły zalet kształtu okrągłego, bardzo polecam wypróbować. Jedyną oczywistą wadą jest obecność blaszanego, przykręconego w kilku miejscach obręczy, której końce są przybite gwoździem ceglanym. Obręcz natychmiast usunąłem, zasypując otwory po śrubach drewnem, ponieważ nie jest potrzebna, a co więcej, jest szkodliwa. Po pierwsze, nie pozwala na prawidłowe nasączenie deski z boku. Po drugie, pod nią nieuchronnie będzie gromadzić się wilgoć, a prawdopodobnie także resztki materiału. Po trzecie, nie spełnia przypuszczalnej funkcji. Klejone drewno to nie beczka: jeśli szwy między dość małymi blokami rozkleją się, nie utrzyma ich razem. Tym bardziej, że jest napięty luźno, a nieuniknione zmiany objętości drewna zrobią swoje. Po czwarte, odstaje od "obręczy" na tyle mocno, że można zranić ręce jego nieobrobionym brzegiem. Na już wspomnianej desce z Ikei, w takim samym rowku biegnącym wzdłuż obwodu, znajduje się gęsta i gruba guma, chroniąca ją przed odpryskami podczas uderzenia i niczemu nie przeszkadzająca.

Dziękuję za informacje! Wcześniej impregnowałem deskę do krojenia wyłącznie spożywczym olejem lnianym, a ostatnią, po przeczytaniu zaleceń producentów, spróbowałem mineralnego (Johnson's Baby). Po mineralnym na akacjowej desce do krojenia pozostały widoczne nacięcia, efektu ich "samozaciskania" nie zauważyłem. Chyba na próżno przeszedłem na mineralny!