Ojczyzna tego dania to miasto Wuhan, centrum administracyjne chińskiej prowincji Hubei. Tam to danie nazywa się Rè gān miàn (chiński 热干面, pinyin Rè gān miàn). Jest ono bardzo popularne i pożądane wśród miejscowych mieszkańców i turystów. Co więcej, jest uważane za jedno z najlepszych dań z makaronu w całym Państwie Środka. Dosłownie z chińskiego Rè gān miàn tłumaczy się jako "gorący suchy makaron". Makaron otrzymał taką ciekawą nazwę dzięki historii swojego pochodzenia - mówi się, że pewnego dnia miejscowy sprzedawca przypadkowo rozlał na suchy makaron trochę oleju sezamowego. Po chwili makaron wyschnął, a sprzedawca zaczął go używać - ugotował go i dodał do niego przyprawy i niektóre dodatki. I wyszło bardzo smaczne! Trochę później przedsiębiorczy sprzedawca otworzył swoją makaroniarnię, a to danie stało się tam hitem. Jego restauracja "Cailinji" działa w Wuhanie do dziś, co więcej, stała się sieciową. A przepis z czasem został nieco zmodyfikowany i ulepszony. Miejscowi mieszkańcy o dowolnym statusie społecznym chętnie jedzą ten makaron na śniadanie przed rozpoczęciem dnia pracy. Co ciekawe, gotują go tylko na śniadanie. Jeśli chcesz go spróbować po południu lub wieczorem, nic z tego nie wyjdzie - nie znajdziesz go na sprzedaż. Tak to jest! Amerykańska wersja tego makaronu jest mniej ostra. Smak makaronu będzie nieco słodkawy, sezamowy, czosnkowy. W składnikach zauważysz jednak linijkę "olej chili - do smaku". Więc jeśli chcesz bardziej "ognistą" wersję - nie krępuj się. Przecież gotujesz dla siebie ;)