Shoumian, znany również jako Makaron Długowieczności (chiński 寿面, pinyin Shoumian), to tradycyjny rodzaj chińskiego makaronu z pszenicy. Taki makaron jest podawany na świątecznym stole podczas urodzin, wesela lub siódmego dnia chińskiego Nowego Roku. Oczywiście, jedzą go również w inne, mniej znaczące dni. Makaron jest długi, co symbolizuje długie życie, długość jednego kawałka to 1,5 m. Podczas jedzenia makaronu trzeba go zjeść w całości, nie naruszając jego długości ani pałeczkami, ani zębami, wciągając go do ust, a potem gryząc. To fascynujące zajęcie, które na pewno przyciąga dzieci. Najpopularniejsze rodzaje chińskiego makaronu z pszenicy to jajeczny i alkaliczny. Obie odmiany makaronu są żółte. Makaron Długowieczności należy do rodzaju makaronu alkalicznego. Specjalne właściwości takiego makaronu nadaje zawartość w wodzie węglowej (wodzie wzbogaconej dwutlenkiem węgla, czyli po prostu wodzie gazowanej lub mineralnej) wodorotlenek wapnia lub potasu, lub węglan sodu lub potasu. Makaron przygotowany z mąki pszennej, soli i wody węglowej jest elastyczny i lekko gąbczasty. Makaron z ciasta jest przygotowywany jednym z trzech sposobów: 1) ciągną go ręcznie, 2) owijają cienką warstwę ciasta na wałek i potem kroją, 3) układają cienkie warstwy ciasta na stosie, a potem kroją. Ostatnia metoda jest charakterystyczna dla przemysłowej produkcji tego makaronu przy użyciu specjalnego sprzętu. Ten makaron gotują, a potem jedzą go ugotowanego, albo potem smażą lub dodają do bulionu. Do makaronu podają różne dodatki mięsne i warzywne, a także sosy. Nieskończona przestrzeń dla kulinarnych fantazji. W poniższym przepisie - jeden z wielu sposobów podania takiego makaronu. Pojawienie się tradycji podawania tego makaronu na urodziny, a także sama nazwa "Makaron Długowieczności", jeśli wierzyć licznych chińskich legendom, makaron "zawdzięcza" cesarzowi Wu-di (chiński 汉武帝, pinyin Hanwudì), siódmemu cesarzowi dynastii Han w Chinach, który rządził od 141 r. p.n.e. do 87 r. p.n.e. Cesarz był utalentowanym politykiem i wojskowym, za jego rządów imperium osiągnęło największe rozmiary. Za jego panowania konfucjanizm został wyniesiony do rangi państwowego porządku. Uważa się, że panowanie cesarza Wu-di - to jeden z najbardziej błyskotliwych okresów w historii Chin. Wzrost imperium, liczne reformy i plany cesarza pewnego pięknego dnia przypomniały mu o przemijalności człowieka i krótkości jego życia. W dojrzałym wieku cesarza ogarnęła idea znalezienia nieśmiertelności. Rozpoczęły się aktywne poszukiwania wszelkiego rodzaju eliksirów i lekarstw. Cesarz bezlitośnie egzekwował szarlatanów. Legenda mówi, że podczas jednego z obiadów w otoczeniu dworu cesarz przypomniał sobie o Peng Zu (chiński 彭祖, pinyin Peng Zu), chińskim długowieczności, który według przekazów żył 834 lata. Na co dworski błazen Dongfang Shuo (chiński 大臣东方朔, pinyin Dongfang Shuo), znany również jako tłumacz cudów, śmiejąc się, powiedział, że prawdopodobnie jadł długi makaron, a my jemy krótki. Według legendy, to właśnie dało początek tradycji jedzenia "Makaronu Długowieczności".