To popularne danie tajskie trafiło do kuchni narodowej z kuchni chińskiej. W Tajlandii większość wierzących to buddyści, a to danie wpisuje się w kanony kuchni buddyjskiej, ponieważ nie zawiera mięsa. To danie wegetariańskie będzie również odpowiednie dla menu postnego. Do jego przygotowania można użyć gotowego sosu kwaśno-słodkiego z produkcji fabrycznej, ale będzie o wiele lepiej, jeśli przygotujesz go samodzielnie, tym bardziej, że jest to bardzo proste. Do sosu lepiej używać sosu sojowego, tajskiego lub chińskiego - są bardzo podobne w smaku (w przeciwieństwie do japońskiego, koreańskiego, wietnamskiego itp.). Nie zaleca się zastępowania octu ryżowego zwykłym stołowym - mają inny smak i kwasowość, a jeśli dokonasz takiej wymiany, sos na bazie octu stołowego będzie bardzo kwaśny i zupełnie niesmaczny. Warto pamiętać, że azjatycki ocet ryżowy ma poziom kwasowości od 3 do 4,5%, podczas gdy ocet stołowy - zwykle 9%. Ocet ryżowy jest łagodniejszy, a sos kwaśno-słodki na jego bazie będzie idealny. Jeśli chodzi o tofu, do tego dania zwykle używa się twardego tofu. Jedwabiste i miękkie tofu będą znacznie mniej odpowiednie - są kruszące się, a kawałki będą się rozpadać. Danie będzie wyglądać niechlujnie. Co więcej, twarde tofu lepiej wchłonie sos ze względu na swoją porowatą strukturę. W zależności od twoich preferencji, można zróżnicować czas duszenia warzyw. Jeśli dusić krótko (zgodnie z zaleceniami w przepisie), warzywa będą miały lekki chrup. A jeśli lubisz miększe warzywa - po prostu dusić je dłużej.